Poprawne i wzruszające, choć niepozbawione wad – zbyt wolne i mało zabawne – feministyczne kino rewolucyjne ze słusznym przekazem.
Sentymentalna oraz ckliwa opowieść z może i banalnym przesłaniem, ale jakże przy tym urocza, zabawna i przynosząca wytchnienie.
Surrealistyczna i skrajnie groteskowa – a przez to momentami zwyczajnie żenująca – opowieść o potrzebie bliskości, czułości oraz pieniędzy.
Poruszająca i bezbłędnie zrealizowana na poziomie technicznym opowieść o człowieku skazanym na głuchotę, w ciszy odnajdującym spokój.
Sentymentalne i patetyczne kino łączące w sobie subtelny humor i rozdzierającą gorycz, sprawiające, że całość urzeka i działa.
Zakorzeniona w tradycji Sturgesa i Capry satyra na amerykańską politykę oraz krytyka tamtejszego finansowania kampanii wyborczych.
Skromne, inteligentne i bliskie życiu kino, w którym jednak pojedyncze wygrane etapy nie przekładają się na zwycięstwo w całym wyścigu.
Emancypacyjna opowieść o żonie gangstera, która ryzykuje życie, by stanąć na własnych nogach i zapewnić bezpieczeństwo swojemu dziecku.
Rozbita na tytułowe cząstki i niedająca satysfakcji opowieść o stracie, traumie i próbie jej pokonywania oraz upadających mostach.
Pełen dawnego uroku film, w którym reżyser nikogo nie oszukuje, rzeczywiście pozwalając swoim bohaterom bez przerwy gadać.
Pełne troski o planetę kino science fiction, w którym reżyser nie radzi sobie z ziemskim dramatem, maskując tę niezdarność kosmiczną nudą.
Żywa i pełna bożonarodzeniowego blasku komedia romantyczna obalająca szkodliwe stereotypy, i to pomimo dość szybko nużącej anegdoty.
Film z pięknym przekazem tolerancji i miłości pomimo odmienności, serwowanym przez reżysera niestety aż nazbyt łopatologicznie.
Udana, choć momentami szalenie stereotypowa i absurdalna komedia romantyczna z pocztówkowym Nowym Jorkiem w tle.
Film o kryzysie męskości i nadwątlonym zaufaniu, w którym katastrofę stanowi nie tyle zsuwająca się lawina, co fatalny scenariusz.
Nieudana metafora kresu cywilizacji oraz ubogie kino science fiction, zarówno na poziomie realizacyjnym, jak i konceptualnym.
Komedia dyskomfortu przekształcająca się w horror, czyli nie do końca satysfakcjonujący debiut Emmy Seligman o młodej Żydówce nad przepaścią.
Kino o cienkiej granicy pomiędzy pomaganiem a zadawaniem cierpienia, wpisujące się w nurt analizujący bolączki współczesnej Ameryki.
Niespieszny i poetycki western o wymowie proekologicznej, a przy tym prawdopodobnie najcichszy w historii kina film o napadzie na bydło.
Monotonny film o depresji, nieprzepracowanej relacji ojca i córki, a także o cieniach rzucanych na kobiety przez uprzywilejowanych mężczyzn.
Niby kino erotyczne, a jednak nieszczególnie odważne. Niby studium psychologiczne, ale bardzo powierzchowne. Nieudany film.
Inteligentne i pełne czarnego humoru kino zadające pytania o wpływ sztuki na relacje międzyludzkie oraz dekonstruujące proces twórczy.
Analiza żyjącej w biedzie amerykańskiej klasy robotniczej, doświadczającej jeszcze większego poniżenia, biorąc udział w kuriozalnym konkursie.
Młodzieżowy film łączący elementy kina akcji z przebojową komedią, oparty na silnych i niezależnych bohaterkach walczących o przyjaźń.
Żywa, zabawna i wciągająca emocjonalnie opowieść, a zarazem pełna ciepła i dobroci historia o kryzysie wieku, intymności i samostanowieniu.
Empatyczny i niedeprecjonujący film o nastoletnim zawieszeniu pomiędzy beztroskim dzieciństwem a nieprzewidywalną dorosłością.
Film, który sam w sobie jest komedią romantyczną, słodko-gorzką relacją, a momentami wręcz toksyczną opowieścią o miłości do kina.
Efekciarska, zrealizowana w teledyskowej konwencji wizja dojrzewania, w której rodzicielską miłość zastępuje apodyktyczne dążenie do perfekcji.
Wątpliwa moralnie i skrajnie niesmaczna apoteoza gangstera, a przy tym kuriozalne i absurdalne kino z żałośnie irytującym Tomem Hardym.
Eleganckie, choć nieco zbyt szablonowe spojrzenie na dojrzewanie, kobiecą, nastoletnią przyjaźń oraz odkrywanie własnej seksualności.