Wygenerowana przez algorytm – zarówno na poziomie treści, jak i formy – opowiastka o pięknych ludziach, którzy zakochują się, by doświadczyć blasków i cieni miłości.
Absurdalna, zwariowana i biorąca świat przedstawiony w jeden wielki cudzysłów, a przy tym zwyczajnie przeciętna komedia o ludziach chcących przespać się ze swoimi ulubieńcami.
Pozbawiony napięcia, głębi i choćby jednego oryginalnego pomysłu film o kobiecie, która po wyjściu z więzienia powiela błędy popełnione w przeszłości.
Szczera, oparta na subtelnym i niewymuszonym poczuciu humoru, a do tego pełna szacunku opowieść o nastolatce próbującej pogodzić się z chorobą matki i tym, że wciąż ma życie do przeżycia.
Zachęcająca do głębokich analiz i interpretacji, a przy tym chwilami wyjątkowo płytka opowieść o dziewczynach źle lokujących swoje marzenia.
Zrealizowane na pełnym morzu, zabawne i skłaniające do refleksji kino o dysfunkcyjnej rodzinie próbującej oswobodzić się z macek ciągnącego wszystkich na dno patriarchy.
Mały, ale ocierający się o wielkość debiut, którego reżyserka z empatią i bez typowo filmowych trików przygląda się osobie cierpiącej na demencję, jednocześnie nie odzierając jej z godności i człowieczeństwa.
Uniwersalne kino, które może i nie będzie – niejako wbrew tytułowi – ponadczasowym szlagierem, ale tu i teraz wypada dobrze i wiarygodnie, zwłaszcza że tematycznie zahacza o kwestie kradzieży intelektualnej.
Absolutnie nijakie kino sportowe o chłopcu zamkniętym w ciele dorosłego mężczyzny, który zaprzepaścił tenisową karierę i marzy o odzyskaniu miłości ojca.
Niesmaczna, żenująca i grzęznąca w banałach quasikomedia o facecie od dekad żyjącym pod kamieniem, wyrwanym z innej epoki, a do tego kompletnie nieporadnym.
Zgrabne połączenie – niemal wyjęte z minionej, analogowej epoki – kina drogi i opowieści o dojrzewaniu, w którym tak zwany wielki gest prowadzi do równie wielkich obserwacji.
Przewidywalna i co rusz wyważająca otwarte drzwi opowieść spod znaku komedii romantycznej o mężczyźnie poszukującym muzy w celu dokończenia powieści.
Wyśmienicie skomponowana mieszanka gatunkowa – od kryminału przez romans aż po thriller – a przy tym wciągająca opowieść o człowieku, który swój unikalny talent przekształca w narzędzie zbrodni.
Oparta na prozie Colleen Hoover, a przez to na wskroś oklepana i nieumiejętnie grająca na emocjach opowieść o matce pragnącej poznać swoją urodzoną w więzieniu córkę.
Potwornie wtórna, choć zręcznie zrealizowana na poziomie inscenizacyjnym opowieść o rodzinie napędzanej przemocą i człowieku żądnym zemsty.
Muzyczne kino o dorastaniu i próbie poradzenia sobie z trudną przeszłością, nie dość, że wtórne, to jeszcze całkowicie pozbawione wpadających w ucho melodii.
Nostalgiczna podróż przenosząca zarówno widza, jak i samego twórcę – a może przede wszystkim jego – do przeszłości, złotych czasów reklamy i awiacji.
Nasiąknięte pokracznymi metaforami i symbolami, a do tego do bólu przewidywalne i wyzute z emocji kino o powrocie na stare śmieci w celu pogodzenia się z przeszłością.
Nasiąknięta neurotycznym kinem spod znaku Woody’ego Allena i Noaha Baumbacha opowieść o spotkaniu dwojga osób: kobiety po przejściach i mężczyzny na rozdrożu.
Rozgrzewające odbiorcę od wewnątrz kino o budowaniu międzypokoleniowej więzi, która pozwala bohaterom na uporządkowanie swoich poturbowanych żyć.
Mało satysfakcjonująca i nieoferująca niczego nowego, choć całkiem błyskotliwa w finale opowieść o hakerze, który okrada nie tych, co trzeba, i źle lokuje uczucia.
Idealnie wyważona mieszanka komedii i dramatu, słodyczy i goryczy, skali mikro i makro, w której żałoba i samotność krzyżują się z dorastaniem oraz wychodzeniem z szafy.
Pretensjonalna i przytłaczająca nadmiarem wątków mieszanka satyry na program militarny Stanów Zjednoczonych oraz kuriozalnego nieco romansu.
Niskich lotów kino – absolutnie nieśmieszne i sztuczne wizualnie – aspirujące do miana satyry na branżę rozrywkową.
Konserwatywne kino zrealizowane ku pokrzepieniu serc i opowiadające o mężczyźnie, który pomimo bólu poświęca się dla najbliższych.
Anachroniczne dzieło o dojrzałych kobietach rozmawiających wyłącznie o mężczyznach i definiujących się w oparciu o nieprzepracowane wciąż traumy z dzieciństwa.
Grubymi nićmi szyta i pełnymi garściami czerpiąca z historii amerykańskiego kina opowieść o Stanach Zjednoczonych jako kraju zbudowanym na przemocy, wyzysku i kulturowym przywłaszczeniu.
Nie do końca spełniona artystycznie, choć chwilami obłędnie sfotografowana opowieść o ludziach, którzy utknęli w miejscu i nie potrafią zawalczyć o lepszą przyszłość.
Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami i składająca hołd kinu lat siedemdziesiątych opowieść o człowieku, który posuwa się do ostateczności, by odzyskać utracone pieniądze i szacunek.
Ryzykowna, a przez to nierówna opowieść o dorastaniu, której główna bohaterka radzi sobie z traumą, wystawiając w liceum musical o szkolnej strzelaninie.