Prowokacyjny film noir o nienawiści silniejszej i seksowniejszej niż miłość, a także o kobiecie niesłusznie określanej mianem femme fatale.
Idealnie wyważona mieszanka komedii i dramatu, słodyczy i goryczy, skali mikro i makro, w której żałoba i samotność krzyżują się z dorastaniem oraz wychodzeniem z szafy.
Pretensjonalna i przytłaczająca nadmiarem wątków mieszanka satyry na program militarny Stanów Zjednoczonych oraz kuriozalnego nieco romansu.
Niskich lotów kino – absolutnie nieśmieszne i sztuczne wizualnie – aspirujące do miana satyry na branżę rozrywkową.
Konserwatywne kino zrealizowane ku pokrzepieniu serc i opowiadające o mężczyźnie, który pomimo bólu poświęca się dla najbliższych.
Anachroniczne dzieło o dojrzałych kobietach rozmawiających wyłącznie o mężczyznach i definiujących się w oparciu o nieprzepracowane wciąż traumy z dzieciństwa.
Grubymi nićmi szyta i pełnymi garściami czerpiąca z historii amerykańskiego kina opowieść o Stanach Zjednoczonych jako kraju zbudowanym na przemocy, wyzysku i kulturowym przywłaszczeniu.
Nie do końca spełniona artystycznie, choć chwilami obłędnie sfotografowana opowieść o ludziach, którzy utknęli w miejscu i nie potrafią zawalczyć o lepszą przyszłość.
Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami i składająca hołd kinu lat siedemdziesiątych opowieść o człowieku, który posuwa się do ostateczności, by odzyskać utracone pieniądze i szacunek.
Ryzykowna, a przez to nierówna opowieść o dorastaniu, której główna bohaterka radzi sobie z traumą, wystawiając w liceum musical o szkolnej strzelaninie.
Nieskomplikowany film o skomplikowanych emocjach i błędach popełnianych mimo woli przez ludzi, którym na sobie zależy, ale nie potrafią się porozumieć.
Podszyte empatią oraz łączące elementy fabularnej fikcji z dokumentalną obserwacją kino o wspólnotowej walce z dziesiątkującym Amerykę kryzysem opioidowym.
Rozpisane na dwie osoby kino drogi, które w różnicach pokoleniowych i kulturowych, jakie cechują dzisiejszą Amerykę, odnajduje siłę zdolną do jednoczenia ludzi.