Progresywne kino kobiece z finałem zaprzepaszczającym jego wymowę oraz dramat doskonale rozumiejący kryzysowe czasy, w jakich powstał.
Szalenie cielesny film, feministyczna jazda bez trzymanki odsłaniająca prawdę o Ameryce, nielegalnym handlu kobietami oraz sutenerstwie.
Pełna napięcia historia kryminalna oraz jeden z wczesnych przykładów kina o napadzie z podwójną rolą wspaniałej Loretty Young.
Pierwszy i ostatni mówiony film z udziałem Lona Chaneya, człowieka nie tylko o tysiącu twarzach, ale i – jak się okazuje – tysiącu głosach.
Wspaniała, choć momentami nieco zbyt sentymentalna opowieść o dorastaniu, stale przełamywana przez humor wysokich lotów i dystans do świata.
Poruszająca opowieść o ojcu idealnym, który dla swej marnotrawnej rodziny zrobi wszystko, nawet jeśli serce miałoby mu pęknąć.
Pełen porywających na poziomie audiowizualnym sekwencji oraz mocnych dialogów film będący prekursorem nurtu kina więziennego.
Wartościowe kino o pozbawionej wdzięku starości i przepracowywaniu bolesnych traum, a przy tym aktorski popis Lance’a Henriksena.
Błyskawicznie poprowadzona komedia romantyczna będąca satyrą na Amerykę: na jej skorumpowanych polityków i cynicznych pismaków.
Pełna goryczy opowieść o niemal namacalnie odchodzącej miłości dwojga młodych ludzi, którym przyszło żyć w czasach pandemii demencji.
Będąca zgrywą z burżuazji anarchizująca komedia romantyczna, w której z radością i wdziękiem w tytułowej roli bryluje Marion Davies.
Naturalistyczny, czasami wręcz brutalny film o dramatycznych losach Indian Odżibwejów z – co ważne – całkowicie rdzenną obsadą.