Znane doskonale kino o inwazji na dom (z zewnątrz i z wewnątrz), a więc na miejsce, które z założenia powinno kojarzyć się z bezpieczeństwem.
USA
Prowokacyjny film noir o nienawiści silniejszej i seksowniejszej niż miłość, a także o kobiecie niesłusznie określanej mianem femme fatale.
Komedia romantyczna nasycona elementami mrocznymi, w której reżyser żongluje zbyt wieloma piłeczkami, by całość mogła się udać.
Sprawnie zrealizowana intryga szpiegowska, zręcznie operująca suspensem, ale za to pełna kuriozalnych rozwiązań fabularnych i zwrotów akcji.
Szalenie teatralna realizacja z pozbawioną charyzmy Garbo, chwilami dłużąca się w nieskończoność, innym zaś razem – wręcz nieoglądalna.
Substytut erotycznego thrillera rodem z końcówki XX wieku, a przy tym wystarczająco interesująca wariacja na temat kina voyerystycznego.
Biograficzne kino będące mało rzetelną lekcją historii, zupełnie nieobfitujące w emocje, choć przecierające szlak późniejszym filmom z tej konwencji.
Makabryczna i wstrząsająca ekranizacja powieści Remarque’a; kino mocne, aktualne, pokazujące, że w wojnie i zabijaniu nie ma nic wzniosłego.
Szczery i rozdzierający serce dramat skąpany w błękitach o ludziach żyjących w więzieniach, niekoniecznie w sensie dosłownym.
Przednia komedia – zalążek późniejszych screwballi – w której mężczyźni jawią się jako duże dzieci niepotrafiące odciąć pępowin od swych matek.
Pesymistyczne kino antywojenne, dźwiękowy debiut Howarda Hawksa z robiącymi wrażenie sekwencjami powietrznymi i zwykłymi rozmowami.
Potwornie nudne kino, od strony realizacyjnej trącące amatorszczyzną, za to w ostatniej sekwencji nadspodziewanie mądre i intrygujące.
