Utrzymane w konwencji horroru spotkanie na pozór najbliższych sobie osób, które zmagają się z traumami i psychofizycznymi bolączkami.
USA
Zabawne i bezpretensjonalne kino spod znaku whodunit będące odtrutką na całkiem niedawne i nieudane ekranizacje prozy Agathy Christie.
Kolejna – znowu obrośnięta stereotypami, rasizmem i seksizmem – opowieść o Fu Manchu i zemście, kontynuowanej tym razem przez jego dziecko.
Łączące poetyckość z potocznością dzieło przedkodeksowe – jedno z najdoskonalszych i najdojrzalszych – o miłości skazanej na zagładę.
Szczere i przeszywające dzieło portretujące stracone pokolenie, które snuje się po powierzchni ziemi, choć wolałoby latać.
Uniwersalne, posępne i świadomie powolne kino o rodzinnym piekle, z którego istnieje wyjście, o ile szukane jest wspólnie.
Chaotyczny i przedziwny debiut portretujący wyniszczającą próbę rozliczenia się z przeszłością i dziedzictwem toksycznych przodków.
Rewelacyjnie napisane i wyreżyserowane familijne kino gangsterskie, w którym jedności rodziny nie mogą zakłócić ani mafia, ani policja.
Wywrotowy whodunit z intrygującą fabułą, u podstaw której leży przesłanka, jakoby niektóre morderstwa dało się usprawiedliwić.
Oparta na prozie Theodore’a Dreisera niezajmująca opowieść o upadku spowodowanym chęcią osiągnięcia szybkiego awansu społecznego.
Wzorcowy film noir o zwyczajnych ludziach robiących nadzwyczajnie złe rzeczy, mroczny, cyniczny, perwersyjny, ale i chwilami zabawny.
Poruszający i wizualnie spójny debiut spod znaku fantasy, który stawia szereg pytań, przyglądając się ludzkiemu bytowi.
